Warsztaty dotyczące tworzenia i publikowania krótkich filmików odbyły się w dniach 17-19 października 2018 w Klubie Osiedlowym „Tęcza” przy ulicy Sarogranicznej 32. Ich organizatorem było Brytyjskie Stowarzyszenie People’s Voice Media, które jest propagatorem ruchu społecznego Community Reporting.

Głównym celem Stowarzyszenia People’s Voice Media jest pomaganie ludziom w odnalezieniu swojego głosu i przedstawieniu własnej codziennej rzeczywistości poprzez opowiadanie historii. Jak mówią sami twórcy pomysłu: „Łączymy ludzkie historie z grupami i organizacjami, które są w stanie wykorzystać je do pozytywnych zmian i do propagowania nowych sposobów myślenia„.

Trzydniowe warsztaty w Klubie Osiedlowym „Tęcza” poprowadziła Rachel Brewster-Wright, która przyleciała do Wrocławia prosto z Liverpoolu. Mottem tych warsztatów było proste założenie: „Uważamy, że ludzie opowiadający swoje historie o doświadczeniach, które wpłynęły na ich życie, mają potężną moc. Jeśli masz historię lub doświadczenie związane z usługami społecznymi lub życiem z niepełnosprawnością, jesteśmy gotowi Cię wysłuchać„.

Dzień pierwszy

Po przywitaniu się Rachel ze zgromadzonymi gośćmi – uczestnikami warsztatów, nadszedł czas na przełamanie pierwszych lodów. W tym celu każdy z nas maiał narysować jakiś obrazek lub symbol, z którym się identyfikuje. Następnie po kolei przedstawialiśmy się i opowiadaliśmy o sobie. Dowiedzieliśmy się, że Rachel gra na skrzypcach elektrycznych i koncertuje od czasu do czasu. Pani Zosia w ramach przedstawiania się przeczytała nam jeden ze swoich pięknych wierszy. Dowiedzieliśmy się też, że Pani Felicja walczy z segregacją śmieci na osiedlu, a Panu Jurkowi marzy się piękna zieleń na Popowicach.

Podsumowaniem tej części warsztatów było spostrzeżenie, że nie musimy korzystać z Internetu, komputera czy smartfona, by się poznać. Nie potrzebujemy mediów społecznościowych. Wystarczy kawałek papieru, marker i chęć do rozmowy.

Po przerwie obejrzeliśmy dwa materiały wideo. Pierwszy krótki materiał mówił o dyskryminacji płciowej kobiet. Filmik ten był zrealizowany w formie krótkiej wypowiedzi w stylu jedno pytanie – jedna odpowiedź. Drugi materiał był dłuższym filmikiem opowiadającym o tym, jak Seniorzy z Polski uczyli się języka angielskiego i jak poznali fantastyczną lektorkę – emerytowaną nauczycielkę języka angielskiego.

Po obejrzeniu filmików dostaliśmy pierwsze zadanie, a konkretnie mieliśmy przygotować krótki filmik zawierający jedno pytanie i jedną odpowiedź. W tym celu Rachel podzieliła nas na trzyosobowe grupy. Dostaliśmy tablety oraz 20 minut na przygotowanie materiałów.

Po przerwie oglądaliśmy przygotowane materiały filmowe i analizowaliśmy, co zostało zrobione dobrze, a jakie elementy trzeba poprawić. Tu okazało się, że większość osób zrobiła filmy w formie wywiadu – a nie tak jak zakładało ćwiczenie – w formie krótkiego pojedynczego pytania. Omawialiśmy takie elementy nagrania jak jakość obrazu, jakość dźwięku oraz tło. Okazuje się, że to, co dzieje się na drugim planie też jest ważne. Na tym zakończyliśmy pierwszy dzień pracy warsztatowej.

Dzień drugi

Tym razem pracę rozpoczęliśmy od dalszej analizy filmików nagrywanych poprzedniego dnia. I raz jeszcze podsumowaliśmy, jak powinno wyglądać dobre nagranie oraz czego należy unikać. Na tym etapie wiedzieliśmy już, że musimy wybrać do nagrania miejsce dobrze oświetlone, w miarę ciche oraz takie, które zapewnia pełny komfort i optymalne warunki do nagrywania. Smartfon czy tablet należy trzymać nieruchomo i dość blisko osoby mówiącej, by dobrze nagrać głos. Trzeba także pamiętać o zgodzie na nagrywanie i o tym, by w tle filmu nie było żadnych obrazów, czy dzieł sztuki, bo na ich filmowanie potrzebna jest zgoda autora.

Rachel poprosiła nas o podanie imienia, nazwiska oraz adresu email, by na podstawie tych danych założyć nam konta na stronie www.communityreporter.net. Dzięki temu każdy z nas otrzymał możliwość publikowania nagrań i stał się Reporterem Społecznym. Do „legitymacji Reportera Społecznego” potrzebne było zdjęcie, więc każdy został sfotografowany na białym tle ekranu projekcyjnego.

Kolejnym ćwiczeniem było nagrywanie dłuższych form, czyli wywiadów polegających na zadawaniu szeregu pytań. Dla przykładu Rachel pokazała nam wywiad z Seniorką z Wielkiej Brytanii, która opowiadała o swoim życiu i opiece nad chorym mężem. Bohaterka nagrania mówiła o tym, jak zakup psa sprawił, że mogła się odprężyć na spacerach i choć na chwilę zapomnieć o trudach codziennej pracy. Okazało się, że pomimo chorego męża, Seniorka ma czas na pracę jako wolontariuszka. Wolontariat jest teraz ważną częścią jej życia.

Po tym wstępie znów zostaliśmy podzieleni, tym razem na dwuosobowe grupy i zostaliśmy poproszeni o nagranie wywiadów. Teraz miał to być nieco dłuższy materiał zawierający kilka pytań. Na pracę na tym projektem dostaliśmy 30 minut.

Tak samo, jak w dniu poprzednim usiedliśmy do wspólnej analizy naszych nagrań, by sprawdzić, czy są one zgodne z naszymi wcześniejszymi ustaleniami oraz czy ich jakość oraz treść kwalifikują je do publikacji w sieci. W taki sposób zakończyliśmy drugi dzień naszej warsztatowej pracy.

Dzień trzeci

Na wstępie dokonaliśmy podsumowania dotychczasowych prac oraz zdobytych doświadczeń i raz jeszcze dokładnie omówiliśmy, czym różnią się krótkie wypowiedzi (short story) od dłuższej formy, jaką są wywiady (interview).

Następnym ćwiczeniem było uzupełnianie filmów o dodatkowe informacje konieczne do jego publikacji. W tym celu dostaliśmy karty, na których mieliśmy uzupełnić takie pola jak: tytuł oraz treść filmu, kategoria, lokalizacja, słowa kluczowe oraz zabraliśmy się do wypisywania cytatów z filmów. Dwa cytaty miały posłużyć za napisy, które po przetłumaczeniu na język angielski będą wyświetlane w ustalonych przez nas momentach filmu. Dzięki temu osoby nieznające języka polskiego będą mogły zapoznać się z treści naszego filmu.

W związku z tym, że przez dwa dni pracy warsztatowej przygotowaliśmy kilkanaście filmików, mieliśmy dość sporo pracy związanej z ich opisywaniem i tłumaczeniem, dlatego w czterech grupach pracowaliśmy nad materiałami przez około dwie godziny.

Mając już komplet materiałów oraz konta na www.communityreporter.net, które Rachel właśnie dla nas założyła i aktywowała, mogliśmy przystąpić do kolejnego etapu warsztatów, mianowicie do nauki korzystania z serwisu Community Reporter. Rachel pokazała nam, w jaki sposób się tam zalogować oraz jak przejść przez kreator dodawania plików filmowych. Dowiedzieliśmy się także jakie warunki musi spełnić film oraz jakie dane musimy dostarczyć, by nasz materiał wideo został opublikowany.

Zwróciliśmy też uwagę na to, że podczas publikacji materiału składamy oświadczenie o tym, że posiadamy zgodę osoby filmowanej do tego, by upublicznić jej wizerunek. Musimy też pamiętać o tym, by osoba filmowana popisała nam oświadczenie o zgodzie na publikację.

Na samym końcu zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcie grupowe i przekazaliśmy Rachel drobne upominki w podziękowaniu za poświęcony nam czas oraz przekazaną wiedzę.

Oryginalne materiały wypracowane na warsztatach

Zdjęcia plansz flipchart-owych – zobacz materiały

Podsumowanie – kluczowe wnioski

1. JAKIE BYŁY KLUCZOWE PRZESŁANIA? 2. CO NAS ZASKOCZYŁO? CZY BYŁY JAKIEŚ ODSTĘPSTWA?
  • Sąsiedzi
  • Dbanie o osiedle
  • Zanieczyszczenia
  • Osoby bezdomne
  • Osoby pijane
  • Śmieci
  • Tereny zielone
  • Chore drzewa
  • Drogi oraz chodniki w kiepskiej kondycji
  • Parkingi
  • Wulgarne graffiti
  • Artystyczne graffiti
  • Place zabaw dla dzieci
Zaskakujące, że wszyscy chcą tutaj żyć i mieszkać! DLACZEGO?

  • Dobra komunikacja z miastem
  • Łatwy dostęp
  • Bliskość sklepów i usług
  • Wszechobecna zieleń
  • Bliskość kościoła
  • Bliskość plaży nad odrą
  • Bliskość ośrodka sportowego
  • Bliskość parków
  • Sentyment do miejsca ,w którym spędziło się większość życia
  • Dobre szkoły
    • Duży plus dla rodzin z dziećmi
    • Zapewniają zaplecze sportowe – sale gimnastyczne, siłownia, basen, itp.
    • Dzięki dzieciom panuje pozytywna energia
    • Osiedle wielopokoleniowe
3. CZEGO NAUCZYLIŚMY SIĘ O NASZYM SĄSIEDZTWIE DZIĘKI TYM HISTORIOM? 4. CO MOGLIBYŚMY ZROBIĆ, ABY WZMOCNIĆ POZYTYWY / ROZWIĄZAĆ NEGATYWY?
  • Dzieci niektórych mieszkańców wyprowadziły się z osiedla, a w ich miejsce wprowadziły się nowe rodziny, dzięki tej rotacji okolica jest świeża i otwarta
  • Mieszkańcy są dumni ze swojego osiedla, pomimo różnych trudności
  • Seniorzy wolą pozostać na osiedlu niż przeprowadzać się w inną okolicę lub do miejsc wspólnego zamieszkiwania
  • Zostanie poprowadzona nowa linia tramwajowa przy osiedlu
  • Zostanie przebudowana stacja kolejowa i przystanek tramwajowy w nowoczesny węzeł przesiadkowy
  • Transport publiczny i samochodowy zostanie ulepszony
  • W pobliżu powstaje nowe – duże osiedle
  • Wiemy, że plusy tego osiedla zdecydowanie przeważają nad minusami
  • To najpiękniejsze miejsce we Wrocławiu
  • Aby poprawić sytuację musimy być bardziej aktywni i zmobilizować się do działania
  • Musimy działać, jako Reporterzy Społeczni i docierać do innych mieszkańców
  • Szkolenie pomogło zdobyć umiejętności, dzięki którym, więcej mieszkańców będzie mogło wypowiedzieć się na ważne dla nich sprawy i zacząć tworzyć zmiany
  • Używać stronę internetową People’s Voice Media, jako przykład, aby zachęcić inne, niezdecydowane osoby do działania
  • Możemy dodawać filmy na stronę Laboratorium Popowice
  • Potrzebujemy czasu i wytrwałości, aby przezwyciężyć biurokrację i dokonać zmian

Tak to wyglądało

Filmy nagrane przez uczestników